عنوان : مقاله بررسي زيست محيطي و فلوريستيکي دامنه هاي جنوب غربي رشته کوه بينالود
قیمت : 8,500 تومان
توضیحات در پایین همین صفحه

درگاه 1
درگاه 2

توجه : دریافت شماره تلفن همراه و آدرس ایمیل صرفا جهت پشتیبانی می باشد و برای تبلیغات استفاده نمی شود

هدف ما در این سایت کمک به دانشجویان و دانش پژوهان برای بالا بردن بار علمی آنها می باشد پس لطفا نگران نباشید و با اطمینان خاطر خرید کنید

توضیحات پروژه

 مقاله بررسي زيست محيطي و فلوريستيکي دامنه هاي جنوب غربي رشته کوه بينالود دارای 56 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله بررسي زيست محيطي و فلوريستيکي دامنه هاي جنوب غربي رشته کوه بينالود  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز آی سی بی سی آماده و تنظیم شده است

توجه : توضیحات زیر بخشی از متن اصلی می باشد که بدون قالب و فرمت بندی کپی شده است

بخشی از فهرست مطالب پروژه مقاله بررسي زيست محيطي و فلوريستيکي دامنه هاي جنوب غربي رشته کوه بينالود

چکیده  
فصل اول: کلیات  
1- رشته کوه های بینالود  
2- معرفی منطقه ی مطالعه شده  
3- اطلاعات هواشناسی منطقه  
فصل دوم: روش مطالعه  
فصل سوم: نتایج و بحث  
1- خانواده های گیاهی منطقه  
2- جنس های گیاهی منطقه  
3- گونه های گیاهی منطقه  
4- مقایسه فلور گیاهی منطقه و ایران  
5- اشکال زیستی  
6- دوره های رویشی  
7- زیستگاه  
8- نواحی رویشی  
9- گونه های اندمیک  
10- گونه های نادر و در معرض انقراض  
11- اهمیت اقتصادی  
جدول 1  
جدول 2  
جدول 3  
جدول 4  
جدول 5  
جدول 6  
جدول 7  
جدول 8  
جدول 9  
جدول 10  
جدول 11  
جدول 12   
جدول 13   
جدول 14  
جدول 15  
جدول 16  
جدول 17  
جدول 18  
جدول 19  
جدول 20  
جدول 21  
جدول 22  
جدول 23  
جدول 24  
منابع  
پیوست 1: نقشه های توپوگرافیک منطقه  
پیوست 2: تصویر گونه های گیاهی منطقه  

بخشی از منابع و مراجع پروژه مقاله بررسي زيست محيطي و فلوريستيکي دامنه هاي جنوب غربي رشته کوه بينالود

1- جعفری، ع.، 1368، گیتاشناسی ایران، گیتاشناسی، جلد اول، تهران

2- درویش زاده، ع.، 1370، زمین شناسی ایران، سپهر تهران، 256-

3- نقشه ی مشهد، 1378، مقیاس 500000: 1، سری K 452، برگ NJ 40-C، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح

4-نقشه ی درود، 1363، مقیاس 1:50000 ، سری K 753، برگ  III 7862 ، اداره ی جغرافیایی ارتش جمهوری اسلامی ایران

5- نقشه ی باغشن گچ، 1369، مقیاس 1:50000، سری 753 K، برگ I 7762، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح

6- نقشه ی نیشابور، 1370، مقیاس 1:50000، سری 753 K، برگ I 7762، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح

7- نقشه ی گلمکان، 1363، مقیاس 1:50000، سری 753 K، برگ IV 7862، اداره ی جغرافیایی ارتش

8- زرگری، ع.، 1370-1376، گیاهان دارویی، انتشارات دانشگاه تهران، جلد 5-1، تهران

9- قهرمان، ا.، عطار، ف.، 1380، تنوع زیستی گونه های گیاهی ابرشهر تهران، انتشارات دانشگاه تهران، تهران

10- قهرمان، ا.، 1373-1369، کروموفیت های ایران، مرکز نشر دانشگاهی، جلد 4-1، تهران

11- قهرمان، ا.، 1381-1357، فلور رنگی ایران. موسسه ی تحقیقات جنگلها و مراتع، جلد 24-1، تهران

12- مظفریان، و.، 1379، رده بندی گیاهی، انتشارات امیرکبیر، جلد 2-1، تهران

13- اسدی، م.، معصومی، ع.، خاتم ساز، م.، مظفریان، و.، 1380-1367، فلور ایران. موسسه ی تحقیقات جنگلها و مراتع، جلد 42-1، تهران

14- قهرمان، ا.، عطار، ف.،1377، تنوع زیستی گونه های گیاهی ایران، انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، تهران

15- مظفریان، و.، 1375، فرهنگ نام های گیاهان ایران، فرهنگ معاصر، تهران

16- ویسکرمی، غ.، 1379، مطالعه ی فلوریستیک منطقه ی کوه سفید لرستان. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته ی زیست شناسی گیاهی، دانشکده ی علوم، دانشگاه تهران

17- زارعی، م.، 1382، مرور سیستماتیک سرده ی GAGEA (تیره ی لاله) در ایران، پایان نامه ی کارشناسی ارشد رشته ی زیست شناسی گیاهی، دانشکده ی علوم، دانشگاه تهران

18- معصومی، ع.، 1379-1365، گون های ایران، موسسه ی تحقیقات جنگلها و مراتع، جلد 4-1، تهران

19- کریمی. ه، 1374 گیاهان هرز ایران، مرکز نشر دانشگاهی، تهران

20- حیدری، ج.، 1383، بررسی فلوریستیک دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود. پایان نامه ی کارشناسی ارشد رشته ی زیست شناسی گیاهی، دانشکده ی علوم، دانشگاه تهران

21- Rechinger, K. H. (ed.). (1963-1999) Flora Iranica, Vols. 1-174. Akademische Druck-u. Verlagsanstalt. Graz

22- komarov, V. L. (ed.). (1933-1964)Flora of the U.S.S.R. Vols. 1-30. Izdatelstvo Akademii nsuk SSR. Leningrad

23- Akhani, H. & Forther, H., (1994) The genus Heliotropium L. (Boraginaceae) in Flora Iranica Area. Sendtnera, 2, 187-

24-Assadi. M., (1996) A taxonomic revision of Elymus sect. Caespitosae and sect. Elytrigia (Poaceae, Triticeae) in Iran, Willdenowia, 26, 251-

25-Davis, P. H. (ed.)., (1965-1988) Flora of Turkey and the east Aegean Islands. Vols. 1-10, Edinbrugh University Press. Edinburgh

26- Ranjbar, M., (1999) Some remarks on the genus oxytropis (Fabaceae) from Iran, Sendtnera, 6, 193-

27-Townsend, C. C. & Guest, E., & Al-ravi, A. (Eds.). (1966-1968) Flora of Iraq. Vols. 1-9. Ministry of Agriculture of the Republic of Iraq. Baghdad

28- Tutin T. G. et al. (Eds.). (1964-1980) Flora Europaea. Vols. 1-5. Cambridge University Press. Cambridge

29- Akhani. H., (1998) Plant biodiversity of Golestan national Park, Iran, Stapfia

30- Takhtajan, A. (1986) Floristic Regions of the World. University of California Press. California. (English translation from Russian)

31- Zohary, M. (1973) Geobotanical foundation of the Middie East. Vol 1-2, Gustav Fischer Verlag

 

چکیده

مطالعه حاظر، بررسی زیست محیطی و فلوریستیکی گیاهان دامنه های جنوب غربی ارتفاعات کوه بینالود در شمال شهرستان نیشابور با وسعتی حدود 500 کیلومتر مربع است. این مطالعه به منظور شناخت گونه های گیاهی و بویژه شناسایی گونه های کمیاب و در معرض انقراض و همچنین برای افزایش دانش ما در مورد محیط زیست این منطقه انجام شد، چرا که اولین قدم در راه حفظ محیط زیست، شناخت دقیق و علمی آن می باشد. پوشش گیاهی منطقه شامل 488 گونه و زیرگونه متعلق به 301 جنس از 67 خانواده ی گیاهی است که از بین آنها تعداد 20 گونه جزو گیاهان کمیاب و در معرض انقراض می باشند. تروفیت ها با 88/36 درصد شکل زیستی غالب را دارند و همی کریپتوفیت ها و کامفیت ها به ترتیب با 01/34 و 68/11 درصد اشکال زیستی بعدی را تشکیل می دهند. از نظر نوع ناحیه ی رویشی، 66/52 درصد گیاهان آن از عناصر رویشی ایرانو-تورانی و بقیه مربوط به دو، سه یا چند ناحیه ی رویشی بوده و یا پراکنش جهانی دارند. زیستگاه های منطقه را از روی نوع رویش گیاهی، نوع بستر و میزان دسترسی گیاهان به آب، می توان به هفت زیستگاه دشتی و مسطح، صخره ای، دامنه های مرطوب،دامنه های خشک ،  زیستگاه های آبی، واریزه ها و مناطق تخریب شده تقسیم کرد

فصل اول: کلیات

1- رشته کوه های بینالود

بینالود سلسله ارتفاعی به با روند تقریبی شمال غربی – جنوب  شرقی در حدفاصل شهرستانهای مشهد و نیشابور در استان خراسان واقع است (پیوست1). این رشته کوه دارای قله های متعددی است که بلندترین آنها با 3211 متر ارتفاع دارد، همچنین قله شیر باد 3200 متر و قله زرگران با 3100 متر ارتفاع در جنوب قله بینالود-که بلندترین قله استان خراسان می باشد- قرار دارند. کلیه آبریزهای شمالی این کوهستان به کشف رود و آبزیزهای جنوبی آن به کال شور می ریزد . روستاهای مهمی چون زشک، شاندیز، طرقبه،گلمکان در دامنه های شمالی و روستاها و شهرهایی مانند پیوه ژن، درود، خرو و میرآباد در دامنه های جنوبی آن قرار گرفته اند

از لحاظ زمین شناسی رشته کوه های بینالود بین پلیت مستحکم توران و خرده قاره ایران مرکزی محاط شده است. مرز جنوبی آن گسل میامی یا گسل شاهرود و حد شمال غربی آن را گسل سمنان می دانند. گسترش واقعی این زون بین نواحی شمال سبزوار و نیشابور تا مشهد است ولی با توجه به اینکه در زون مورد بحث زمین های دگرگون شده وآزرینی وجود دارد که در آن سوی مرز (افغانستان) نیز قابل تعقیب است بنابراین، حد شرقی این زون را به ادامه هندوکش غربی در افغانستان محدود می کنند.(2)

این زون بخشی از البرز را شامل است که از نظر زمین شناسی، اختصاصات ویژه ای دارد. گاهی واحد زمین شناسی بینالود را زون تدریجی بین ایران مرکزی و البرز درنظر می گیرند، زیرا رسوبات و رخساره های پالئوزوئیک این زون شبیه البرز است و گاهی آنرا جزئی از ایران مرکزی درنظر میگیرند که در آن رسوبات اپی کنتینانتال پالئوزوئیک تقریباً در همه جا دیده میشود، ولی در بخشهای بالاآمده (هورست) به طور محلی، قسمت هایی از ردیف های رسوبی حذف شده و در آن نبود چینه شناسی مشخص دیده می شود. به علاوه، زون مزبور، طی دونین پسین – کربنیفر با البرز غربی و مرکزی و درپرمین با سایر قسمتهای ایران از نظر حوضه رسوبی وضع تقریباً مشابهی داشته و در ارتباط بوده است (2)

مجموعه آذرین و دگرگونی این زون که به ویژه در جنوب و مغرب مشهد بیرون زدگی دارد، شامل سه فاز دگرگونی ناحیه ای و دو مرحله گرانیت زایی است و در آن توده های اولترابازیک نیز وجود دارد. در مورد سن این مجموعه های دگرگونی و آذرین اتفاق نظر وجود ندارد، برخی آن را پرکامبرین و بعضی به ژوراسیک نسبت می داده اند، ولی شواهد زمین شناسی و تعیین سن مطلق نشان داده است که فازهای دگرگونی و گرانیت زایی اولیه آن به فاز کوهزایی هرسی نین و بعدها در تریاس میانی نیز مجموعاً تحت تأثیر دگرگونی های سیمرین پیشین قرار گرفته است(2)

ادامه قسمتی از عملکرد کوهزایی هرسی نین را که از تیان شان – پامیر – هندوکش به جنوب مشهد می رسد، نوعی فرورانش پوسته اقیانوسی (اقیانوس پالئو تتیس) می دانند. در این زون رسوبات کامبرین فسیل دار وجود داشته و طی سیلورین و دونین زیرین، دریای مشترکی شمال شرق ایران و ایران مرکزی را فرا می گرفته، زیرا رسوبات مشابهی طی این مدت در بینالود و ایران مرکزی بر جای گذاشته شده است. ارتباط مزبور تا کربونیفر زیرین نیز وجود داشته است در حالی که در البرز رابطه مزبور به کلی قطع شده. این وضعیت را به حرکات خشکی زایی اواخر دونین مربوط می دانند و کنگلومرای قاعده ای کربونیفر زیرین را دلیل این حرکات ذکر می کنند(2)

رسوبات کربونیفر فوقانی در بینالود، شامل مجموعه ای از ماسه سنگ کوارتزیتی سیاه رنگ و شیل است که تا اندازه ای شبیه تشکیلات سردر(طبس – ایران مرکزی) است. رسوبات تریاس البرز با ایران مرکزی تفاوت داشته ولی در بینالود، هیچ نوع رسوبی در تریاس تشخیص داده نشده است. تنها در منطقه آق دربند (100 کیلومتری شرق مشهد) رسوبات شیل و ماسه سنگ همراه با لایه های آهکی آمونیت دار وجود دارد که آن را به تریاس میانی و فوقانی مربوط می دانند(2)

گسل سنگ بست – شاندیز  مجموعه دگرگونی پالئوزوئیک و توده های نفوذی جنوب مشهد را از اسلیت و ماسه سنگهای سازند شمشک (رتیو – لیاس) و رسوبات جوان تر مجزا می کند

با حرکات کوهزایی سیمرین پیشین و پس روی دریا، محیط مناسبی برای رشد گیاهان در این منطقه فراهم شده است

در زون بینالود، رسوبات ژوراسیک در بسیاری از نقاط به طور هم شیب رسوبات پالئوزوئیک و مجموعه های دگرگونی را می پوشاند و در کنگلومرای قاعده ای آن می توان قطعات مختلف و فراوان دگرگونی و آذرین پالئوزوئیک را پیدا کرد. رسوبات لیاس نیز مشابه رسوبات سازند شمشک البرز است

و در آن گاهی لایه ماسه سنگ بین لایه ای وجود دارد که حاوی فسیل های گیاهی زیاد است. رسوبات آهکی دوره کرتاسه نیز مشابه البرز بوده و در جنوب غربی قشلاق، گرانیت های مشهد را فرا می گیرد

رسوبات پالئوژن در دامنه شمالی البرز و بینالود گسترش نداشته است. در ضمن فعالیت شدید آتشفشانی ائوسن در این ناحیه به چشم نمی خورد. رسوبات نئوژن البرز شرقی و بینالود شبیه ایران مرکزی است. به علاوه رسوبات قرمز تخریبی و سایر لایه های ترسیر در جنوب بینالود وجود دارد ولی گسترش آنها بسیار محدود است(2)

2- معرفی منطقه ی مطالعه شده

منطقه مورد مطالعه با وسعتی حدود 500 کیلومتر مربع در دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود، در حد فاصل طول های جغرافیایی ’15  °59 و ’45  °58 شرقی و عرض های ’8  °36 و ’24  °36 شمالی قرارگرفته است(منابع 3 تا 7) به طوری که شهر خرو، روستای باغشن گچ و تمام نواحی و روستاهای مابین این دو منطقه را شامل میشود (پیوست1). کمترین ارتفاع این منطقه 1300 متر و بیشترین ارتفاع حدود 2800 متر بالای سطح دریا می باشدبطوری که اختلاف ارتفاعی حدود 1500 متر در این منطقه مورد مطالعه قرار گرفته است

در جدول 1 نام، مختصات جغرافیایی و ارتفاع بعضی از مهمترین مناطق و روستاهای منطقه آمده است

3- اطلاعات هواشناسی منطقه

اطلاعات مربوط به دما، بارش و رطوبت نسبی با استفاده از اطلاعات ایستگاه هواشناسی شهرستان نیشابور – که نزدیکترین ایستگاه هواشناسی به منطقه می باشد – محاسبه شده است. این اطلاعت در فاصله سالهای 1962 تا 1985 و 1991 تا 2000 ثبت شده است

دما: میانگین دمای ماهانه در ژانویه (اواخردی و اوایل بهمن) کمترین مقدار خود را داشته، سپس افزایش یافته و در جولای به حداکثر مقدار خود می رسد و سپس تا ژانویه سیرنزولی طی می کند. میانگین مینیمم دماها در ماهای ژانویه، فوریه و مارس یعنی فصل زمستان زیر صفر بوده و ماه های یخبندان را تشکیل میدهد. سردترین ماه سال ژانویه وگرمترین ماه جولای میباشد (جدول 2)

بارندگی: مجموع بارندگی سالانه 9/239 میلیمتر و  حداکثر میزان بارندگی در ماه مارس          (اواخر اسفند واوایل بهار) می باشد (جدول 3)

رطوبت نسبی: رطوبت نسبی در گرمترین ماه، کمترین و در سردترین ماه بیشترین مقدار خود را داشته است (جدول 4)

فصل دوم: روش مطالعه

          برای انجام این مطالعه ابتدا نقشه های توپوگرافی منطقه (منابع 3، 4، 5، 6 و 7) تهیه و پس از شناسایی دقیق موقعیت منطقه عملیات صحرایی و جمع آوری نمونه ها آغاز گردید. نمونه های گیاهی از تیر ماه 1381 تا فروردین 1383 هر ماه در فصول رویش جمع آوری شدند. اطلاعات مربوط به زیستگاه، محل و تاریخ جمع آوری و همچنین برخی اطلاعات محلی در مورد گونه ها در هنگام جمع آوری نمونه ها ثبت شد. تمام این نمونه ها به هرباریوم مرکزی دانشگاه تهران (TUH) منتقل شده و پس از خشک کردن و تثبیت آنها بر روی شیت های هرباریوم و شماره گذاری، شناسایی آنها با استفاده از منابع مختلف (منابع شماره ی 9 تا 28) انجام شد. شکل زیستی گونه ها با استفاده از روش رانکیه (1934) و کرولوژی گونه ها با استفاده از منابع مختلف (منابع 9، 29، 30، 31) تهیه گردید و در نهایت اهمیت اقتصادی و زیست محیطی گونه های مختلف مشخص شد

فصل سوم: نتایج و بحث

 1- خانواده های گیاهی منطقه

          در منطقه مطالعه شده تعداد 67 خانواده گیاهی وجود دارد. از بین این خانواده ها، 54 خانواده از گیاهان دولپه، 10 خانواده از گیاهان تک لپه، یک خانواده از کلامیدوسپرمها و دو خانواده متعلق به نهانزادان آوندی است. خانواده کاسنی (Asteraceae) با 71 گونه بیشترین فراوانی گونه را در منطقه دارد و بعد از آن به ترتیب خانواده های گندم (Poaceae) با 50 گونه، حبوبات (Fabaceae) با 43 گونه، شب بو (Brassicaceae) 30 گونه، میخک (Caryophyllaceae) با 72 گونه، چتریان (Apiaceae) با 22 گونه، نعناع (Lamiaceae) با 21 گونه، گاوزبان (Boraginaceae) با 20 گونه، لاله (Liliaceae) با 18 گونه و گل میمون (Scrophulariaceae) با 15 گونه بزرگترین خانواده های گیاهی منطقه را تشکیل می دهند

2- جنسهای گیاهی منطقه

          بر طبق جدول 5 تعداد 301 جنس گیاهی در منطقه وجود دارد. بزرگترین جنس گیاهی منطقه جنس گون (Astragalus)با 14 گونه می باشد. جدول 6 نام بزرگترین جنسهای گیاهی و تعداد گونه های هر جنس را نشان می دهد

3- گونه های گیاهی منطقه

          منطقه مطالعه شده دارای 487 گونه گیاهی می باشد (جدول 7). از بین این گونه ها تعداد 393 گونه دو لپه، 92 گونه تک لپه، دو گونه پتریدوفیت و یک گونه کلامیدوسپرم است. جدول 8 تعداد و درصد این گونه ها را نشان می دهد. پیوست 2 تعدادی از تصاویر گونه های گیاهی و مناظر منطقه را نشان می دهد

4- مقایسه ی فلور گیاهی منطقه و ایران

          منطقه ی مطالعه شده در دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود وسعتی حدود 500 کیلومتر مربع دارد که 03/0 % وسعت ایران می باشد. تعداد خانواده ها 11/40 % کل خانواده های گیاهی ایران، تعداد جنسها 93/24% تعداد جنسهای ایران و تعداد گونه ها 44/6% تعداد گونه های گیاهی ایران می باشد (جدول 9)

5- اشکال زیستی (Biological types = Life forms)

          شکل زیستی تروفیت (Therophyte) با 88/36% شکل زیستی غالب گیاهان منطقه را تشکیل می دهد. بعد از آن به ترتیب اشکال زیستی همی کریپتوفیت (Hemicryptophyte)، کامفیت (Chamaephyte)، ژئوفیت پیاز دار (Bulbose geophyte)،  فانروفیت (Phanerophyte)، ژئوفیت ریزوم دار (Rhizomatous geophyte)، ژئوفیت غده دار (Tuberose geophyte)، نانوفانروفیت (Nanophanerophyte)، هلوفیت (Helophyte) و پارازیت (Parasite) اشکال زیستی بعدی را تشکیل می دهند (جدول 10)

          در جدول 11 شکل های زیستی ده خانواده ی گیاهی بزرگ منطقه و تعداد و درصد هر یک از این اشکال رویشی آمده است. این جداول نشان می دهند که تروفیت ها بالاترین درصد فراوانی را در خانواده های گرامینه، شب بو و گل میمون تشکیل می دهند. همی کریپتوفیت ها بالاترین درصد فراوانی را در خانواده های کاسنی، حبوبات، چتریان و نعناع دارا می باشند. کامفیت ها در خانواده نعناع با درصد همی کریپتوفیت ها برابری می کند و در خانواده میخک نیز درصد قابل توجهی را دارا می باشد و ژئوفیت ها تقریباً تمام خانواده ی لاله را در بر می گیرند

6- دوره ی رویشی

          گیاهان به سه گروه از لحاظ دوره ی رویشی تقسیم می گردند، گیاهان یک ساله، دو ساله و چند ساله. جدول 12 تعداد و درصد آنها را درمنطقه نشان می دهد

7- زیستگاه

          مشاهدات انجام شده مؤید هفت زیستگاه مختلف در منطقه است این زیستگاه ها بر اساس میزان دسترسی گیاهان به آب و نوع بستر تقسیم شده اند

1) مناطق دشتی: این مناطق، تمام کوه پایه ها و مناطق مسطح بین کوه ها و تا حدی دامنه های کم شیب را شامل می شود. با توجه به مناسب بودن این مناطق برای فعالیت های کشاورزی، بیشترین تغییر در اکوسیستم های موجود در این زیستگاه رخ داده است. در این مناطق گونه های مختلف از خانواده ی گرامینه پراکنش دارند در جدول 7 زیستگاه هایی را که هر گونه گیاهی می تواند اشغال کند آمده است

2) نواحی سنگی و صخره ای: این زیستگاه معمولاً در دامنه ها در قسمتی که سنگ بستر از خاک خارج شده است، دیده می شوند. همچنین در شکاف صخره ها گونه های متنوعی را می توان مشاهده نمود (جدول 7)

3) مناطق خشک کوهستانی: این مناطق در حد واسط نواحی دشتی و مناطق صخره ای کوهستان ها قرار دارند و گونه هایی از هر دو زیستگاه در این منطقه نیز وارد می شوند

4) مناطق مرطوب کوهستانی و حاشیه رودخانه ها: به دلایل مختلف مانند وجود چشمه ها و آبراهه های فصلی در شیبها و یا وجود برخی ساختارهای صخره ای زیر سطح خاک که سبب انتقال رطوبت به سطح می شوند، لکه های کوچک مرطوبی در دامنه های خشک کوهستان ایجاد می شود. از طرفی وجود رطوبت کافی در کنار رودها نیز چنین رویشهایی را ایجاد می کند. این زیستگاه معمولاً دارای گونه های متنوعی از انواع گونه های گرامینه و گیاهان مختلف دیگر هستند

5) دامنه های واریزه ای: این بستر ها که در پایین دامنه ارتفاعات انباشته از خرده سنگ های تخریب شده ی صخره ها هستند شامل واریزه های شیستی و ماسه ای اند. در واریزه های شیستی که خاک اندکی نیز در بین سنگریزه ها وجود دارد، معمولاً گیاهان کمی می رویند، اما مناطق واریزه ای ماسه ای به علت نرم و متخلخل بودن بستر، از تنوع و غنای گونه ای بیشتری برخوردار است

6)زیستگاه های آبی: این زیستگاه که درون رودخانه ها را شامل می شوند که به علت شیب تند منطقه و جریان سریع آب دارای تنوع گیاهی اندکی می باشند

 7) مناطق تخریب شده: این زیستگاه ها شامل مناطق دستخورده ی روستاها، باغها، مزارع کشاورزی و خاک ریزهای کنار جاده ها هستند. در این زیستگاه ها گونه های متعددی از گندمیان و علف های هرز دیده می شوند

 8- نواحی رویشی (کرولوژی)

 

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

آخرین مطالب وبلاگ

نظرات مشتریان

سلام و خسنه نباشید اول بگم که سایت خوب و جامع و با امکانات خیلی خوبی دارید.. مهمتر اینکه کاربر رو بعد از خریدش رها نمیکنید و واقعا پاسخگو هستید. موفق باشید ممنون. امیر

Copyright © 2014 icbc.ir