توضیحات

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

  مقاله آرایه‏های ادبی قرآن و جایگاه آنها در ترجمه دارای 28 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله آرایه‏های ادبی قرآن و جایگاه آنها در ترجمه  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی مقاله آرایه‏های ادبی قرآن و جایگاه آنها در ترجمه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد


بخشی از متن مقاله آرایه‏های ادبی قرآن و جایگاه آنها در ترجمه :

آرایه‏های ادبی قرآن و جایگاه آنها در ترجمه

پیش از آن كه المعتزّ باللّه‏ عباسی (متوفی 296) كتاب البدیع را بنویسد و برای نخستین‏بار محسّنات بدیعی و آرایه‏های ادبی را به عنوان یك علم مطرح كند، در میان عرب‏ها توجه خاصی به زیبایی‏های كلام می‏شد و اگر چه این زیبایی‏ها تعریف نشده بود، اما به هر حال در نظم و نثر به كار می‏رفت. یك نمونه آن قرآن كریم است كه از این نظر شاهكاری بزرگ به شمار می‏رود و به طوری كه خواهیم دید انواع صنعت‏های بدیعی به گونه‏ای چشمگیر در آن به كار رفته است.

المعتزّ با نوشتن كتاب خود، برای نخستین بار این علم را پایه گذاری كرد و اصطلاحات خاص آن را پدید آورد. البته پیش از او نیز محسنات بدیعی به كار می‏رفته و اصطلاح «بدیع» در میان اهل شعر و بلاغت رواج داشته است؛ مثلاً جاحظ (متوفی 255) را می‏بینیم كه از بدیع در شعر شاعران یاد می‏كند، آن هم به گونه‏ای كه گویا پیش از او اهل ادب این اصطلاح را می‏شناخته‏اند.1 خود المعتزّ تعریف «مطابقه» را كه یك صنعت بدیعی است از خلیل بن احمد و تعریف «مذهب كلامی» را كه آن نیز یكی از صنایع است از جاحظ نقل می‏كند.2 كاری كه المعتزّ كرد این بود كه با نوشتن كتاب البدیع به این مطالب متفرقه نظم خاصی داد و آن را به عنوان یك علم، فصل‏بندی كرد. او خود در آغاز كتاب اذعان كرده است كه دانشمندان جدید آنچه را او در كتاب خود آورده، بدیع نامیده‏اند.3 المعتزّ در این كتاب از هفده نوع صنعت بدیعی نام برده است.

پس از المعتزّ، این علم نیز مانند همه علوم دیگر سیر تكاملی خود را ادامه داد. قدامه بن جعفر با نوشتن كتاب نقد الشعر سیزده نوع و ابو هلال عسكری در كتاب الصناعتین هفت نوع دیگر بر آن افزودند. همچنین افرادی مانند ابن رشیق قیروانی در كتاب العمده و ابن سنان خفاجی در كتاب سرّ الفصاحه و عبدالقاهر جرجانی در اسرار البلاغه و دلائل الاعجاز و ابن ابی الاصبع در بدیع القرآن و سكاكی در مفتاح العلوم و یحیی بن حمزه علوی در الطراز كار را دنبال كردند و در نتیجه صنایع بدیعی به حدود صد نوع رسید.4

ذكر این نكته در این جا ضروری است كه در زمان متقدّمان كلمه «بدیع» به تمام انواع علومِ مربوط به فصاحت و بلاغت اطلاق می‏شد و گاهی هم از آن به «بیان» یاد می‏شد، و میان علومی كه ما امروز آنها را به معانی و بیان و بدیع می‏شناسیم، تداخل وجود داشت. مثلاً عبدالقاهر جرجانی در دو كتاب اسرار البلاغه و دلائل الاعجاز گاهی از علوم بلاغت به عنوان بدیع و گاهی به عنوان بیان یاد می‏كند. درباره جرجانی گفته‏اند كه او بنیانگذار علوم بلاغت بوده و همان‏گونه كه المعتزّ در محسنات بدیعی مؤسس بود، جرجانی نیز در موضوعاتی مانند استعاره و تمثیل و مجاز نوآوری داشته است. خود وی در جایی تصریح می‏كند كه اساس بلاغت را او وضع كرده است.5 ضمنا فخررازی این دو كتاب جرجانی را تلخیص و تنقیح كرده و آن را نهایه الاعجاز فی درایه الایجاز نامیده است.6

تقسیم بندی علوم بلاغت به علم معانی و بیان و بدیع از ابتكارهای سكاكی (متوفی 626) است كه با نوشتن كتاب مفتاح العلوم دست به این كار زد. این تقسیم‏بندی مورد پذیرش محققان پس از وی نیز قرار گرفت و هم اكنون به همان سبك جریان دارد. ابن خلدون، سكاكی را واضع علوم بلاغت می‏داند،7 در صورتی كه چنین نیست، بلكه همان گونه كه گفتیم المعتزّ و جرجانی واضعان آن هستند و سكاكی تنها این سه علم را از هم تفكیك كرده است. این موضوع در زمان یحیی بن حمزه یمنی (متوفی 799) هم معروف بوده است. او در مقدمه كتاب خود می‏گوید:
«نخستین كسی كه علم بیان را پایه گذاری كرد عبدالقاهر جرجانی بود كه دو كتاب اسرار البلاغه و دلائل الاعجاز را نوشت».
آن گاه تأسف می‏خورد كه هیچ كدام از این دو كتاب را ندیده است.8

پس از سكاكی روش او دنبال شد و خطیب قزوینی كتاب او را تلخیص كرد و سعدالدین تفتازانی تلخیص خطیب را دوبار با نام‏های المطوّل و المختصر فی شرح تلخیص المفتاح شرح كرد. امروزه كتاب متداول میان طلاب این علم، همین دو كتاب تفتازانی است.

سخنوران فارسی زبان نیز به پیروی از اساتید علوم بلاغت عربی در این زمینه كار كردند و كتاب‏های پر ارجی مانند ترجمان البلاغه، تألیف محمد بن عمر رادویانی، از سخنوران قرن پنجم،9 و حدائق السحر فی دقایق الشعر، تألیف رشید الدین وطواط (متوفی 573) و كتاب المعجم فی معاییر اشعار العجم تألیف شمس‏الدین محمد بن قیس رازی از مؤلفان قرن ششم، به رشته تحریر درآمد. این كتاب‏ها نمونه‏هایی از كتب مربوط به علوم بلاغت در زبان فارسی هستند. در این كتاب‏ها هر چند كه اصطلاحات از عربی وام گرفته شده ولی مثال‏هایی كه به كار رفته غالبا از شعر فارسی است و كم و بیش از قرآن و اشعار عربی نیز مثال آورده شده است.

مطلبی كه ذكر آن در این جا خالی از فایده نیست این است كه بعضی از شاعران عرب و عجم شعرهای بلندی ساختند و در هر بیت آن یك یا چند صنعت بدیعی را به كار بردند. این‏گونه شعرهای بلند را «بدیعیه» می‏گویند.10 ظاهر این است كه بدیعیه سرایی در شعر فارسی جلوتر از شعر عربی بوده است. نخستین بدیعیه عربی كه بسیار استوار و مشتمل بر همه یا بیشتر صنعت‏هاست مربوط به صفی الدین حلی از شعرای قرن هشتم است كه شیعی مذهب بود. او بدیعیه خود را كه مشتمل بر یكصد و پنجاه نوع صنعت بدیعی است، در مدح پیامبر اسلام(ص) در وزن بسیط در 145 بیت سرود كه با این مطلع آغاز می‏شود:
واقر السلام علی عرب بذی سلم ان جئت سلعا فسل عن جیره العلم

نام این بدیعیه «الكافیه البدیعه فی مدح خیر البریه» است كه متن آن در انوار الربیع سید علی خان آمده و جداگانه نیز چاپ شده است. گویا پیش از این بدیعیه، بدیعیه‏های عربی دیگری نیز وجود داشته كه در این حد جامع نبوده‏اند.11 بعدها نیز به پیروی از حلی بدیعیه‏های بسیاری نوشته شده است كه علامه امینی از 35 بدیعیه نام می‏برد.12
در میان شاعران فارسی زبان نیز بدیعیه سرایی وجود داشته كه از جمله آنها قصیده رائیه قوامی مطرزی از شعرای قرن ششم در مدح قزل ارسلان به نام «بدایع الاسحار فی صنایع الاشعار» است كه 83 صنعت را در بر دارد و با این مطلع آغاز می‏شود:

وی ملك را ثنای صدر تو كار ای فلك را هوای قدر تو یار
و با این بیت پایان می‏یابد:
سال و مه جز طرب مبادت كار روز و شب جز سخا مبادت شغل
بر این قصیده شرح‏هایی نیز نوشته شده كه از جمله آنها شرحی است كه توسط محمود بن عمر نجاتی نیشابوری انجام گرفته است.13 پس از مطرزی بدیعیه‏های دیگری نیز در فارسی سروده شد كه بدیعیه سلمان ساوجی و اهلی شیرازی كه هر كدام در جای خود كاری بدیع و شگفت‏انگیزند، از جمله آنها به شمار می‏روند.

بعضی از ادبای عرب و فارس كارهای شگفت دیگری نیز انجام دادند؛ از جمله این كه قصیده‏ها یا خطبه‏هایی بدون الف یا بدون نقطه پدید آوردند كه بعضی از آنها به حضرت امیرالمؤمنین(ع) نسبت داده شده است. واصل بن عطا كه خود مخرج حرف راء نداشت به گونه‏ای سخن می‏گفت كه از این حرف كمتر استفاده شود.14 از جمله این كارهای حیرت‏انگیز كتابی است به نام سواطع الالهام در تفسیر قرآن كریم كه همه قرآن را در بر می‏گیرد. در این كتاب از اول تا آخر از حروف بی‏نقطه كه به آن حروف مهمله می‏گویند، استفاده شده است. این كتاب توسط شخصی به نام ابوالفضل فیضی كه از شیعیان هندوستان بوده نگارش یافته و نسخه‏های خطی متعددی از آن وجود دارد كه اخیرا با تحقیق و همت آقای دكتر مرتضی آیت اللّه‏زاده شیرازی در شش جلد چاپ شده است.
صنایع بدیعی در قرآن

در قرآن كریم كه معجزه جاویدان پیامبر اسلام(ص) و در اوج فصاحت و بلاغت است، آرایه‏های ادبی و محسنات بدیعی فراوانی به كار رفته و نكته‏های ظریف و لطیفی در آن وجود دارد كه چشم و گوش هر خواننده و شنونده‏ای را نوازش می‏دهد. درباره صنایع بدیعی قرآن كتاب‏های بسیاری نوشته شده است و اساسا تمام كتاب‏های مربوط به فصاحت و بلاغت و بدیع به قرآن نظر دارند و مثال‏هایی كه می‏آورند معمولاً از آیات قرآنی است. از جمله می‏توان از الاعجاز والایجاز نوشته ابومنصور ثعلبی و سرّ الفصاحه نوشته ابن سنان خفاجی و اسرار البلاغه و دلائل الاعجاز عبدالقاهر جرجانی و الطراز یحیی بن حمزه علوی و به خصوص كتاب بدیع القرآن ابن ابی الاصبع نام برد. كتاب اخیر مفصل‏ترین كتاب پیرامون آرایه‏های ادبی و صنایع بدیعی قرآن است كه در آن از حدود 100 نوع صنعت بدیعی در قرآن با ذكر مثال‏های متعدد یاد شده است.15

صنایع بدیعی قرآن گاهی آن چنان در اوج عظمت قرار دارد كه انسان را دچار شگفتی و حیرت می‏كند، به ویژه آن كه به‏كارگیری این زیبایی‏ها بدون هیچ گونه تكلفی صورت گرفته و سخن در عین روانی و شیوایی مشحون از این زیبایی‏هاست. یك نمونه آن آیه 44 سوره هود است: «وقیل یا ارض ابلعی ماءك;» كه با وجود این كه مجموعا 17 كلمه است، ابن ابی الاصبع 21 نوع از انواع بدیع را از آن استخراج كرده است.16
اكنون ما در این جا از میان انواع صنایع بدیعی كه در قرآن وجود دارد به ده نوع آن به عنوان نمونه اشاره می‏كنیم:
1 ـ تجنیس

تجنیس یا جناس عبارت است از آوردن دو كلمه مشابه در یك جمله كه هر كدام معنای خاصی داشته باشد و آن انواع و اقسامی دارد كه در این مقال فرصت پرداختن به آنها نیست. در قرآن كریم انواع جناس به كار رفته است. آیات زیر را می‏توان به عنوان نمونه ذكر كرد:
اثّاقلتم الی الارض ارضیتم بالحیوه الدنیا (توبه / 38) كه قرار گرفتن «الارض» در كنار «ارضیتم» جناس تغایر است.
ان ربّهم بهم (عادیات / 11) لكنّا كنّا مرسلین (قصص / 45) كه از باب جناس تحریف است.
وهم یحسبون انهم یحسنون صنعا (كهف / 104) كه از باب جناس تصحیف است17
وهم ینهون عنه وینأون عنه (انعام / 36) كه از باب جناس مشابه است.18
2 ـ اعنات یا لزوم مالایلزم

در این صنعت، گوینده یا نویسنده به چیزی ملتزم می‏شود كه لزومی ندارد؛ مانند این كه ملتزم شود در نوشته یا شعر خود حرف خاصی را به كار نبرد و یا در سجع یا قافیه حرف پیش از رویّ را هم رعایت كند؛ مثلاً كلمه «گلشن» را می‏توان با كلمه «مسكن» قافیه كرد، ولی شاعر ملتزم می‏شود كه آن را با كلماتی مانند روشن و جوشن قافیه كند. دیوان لزومیات ابوالعلاء معری از این باب است.
در قرآن كریم كه آیات آن در موارد بسیاری دارای سجع‏اند، این صنعت بارها به كار رفته است، از جمله:
فاذا هم مبصرون; ثمّ لایقصرون (اعراف / 201-202)؛ والطور وكتاب مسطور (طور / 1-2)؛ فی سدر مخضود و طلح منضود (واقعه / 28-29)؛ اقرء باسم ربك الذی خلق خلق الانسان من علق (علق / 1-2).19
ابن ابی الاصبع مثال‏های دیگری نیز آورده است: فلا اقسم بالخنّس الجوار الكنّس (تكویر / 15-16)؛ واللیل وما وسق والقمر اذا اتّسق (انشقاق / 17-18)؛ فاما الیتیم فلا تقهر واما السائل فلا تنهر (ضحی / 9-10)؛ امرنا مترفیها ففسقوا فیها (اسراء / 16).20

شرف الدین طیبی آیه شریفه «وعلی امم ممن معك» (هود / 48) را نیز از باب اعنات دانسته كه در آن هشت میم در كنار هم قرار گرفته است21 (البته با توجه به این كه تنوین و نون ساكن وقتی به میم می‏رسد قلب به میم می‏شود).
3 قلب
و آن صنعت جالبی است و انواعی دارد كه لطیف‏ترین آن قلب مستوی است كه جمله را اگر از آخر هم بخوانیم همان است كه از اول خوانده می‏شود.
مثال از قرآن:
وربّك فكبّر (مدّثّر / 3)؛ كلّ فی فلك (یس / 40)
4 التفات

و آن عبارت از این است كه گوینده، كلامی را به صورت غایب و حكایت حال دیگران بگوید و بلافاصله سخن را متوجه مخاطب كند و جمله را به صورت خطاب قرار دهد و یا به‏عكس، از خطاب به غیبت منتقل شود. این صنعت یك صنعت بدیعی معنوی است و در جلب توجه خواننده یا شنونده تأثیر زیادی دارد.
این صنعت شایع‏ترین صنعت بدیعی است كه در قرآن به كار رفته و بعضی از دانشمندان درباره آن كتاب‏هایی نوشته‏اند. از جمله این كتاب‏ها اسلوب الالتفات فی البلاغه القرآنیه تألیف دكتر حسن طبل را می‏توان نام برد، كه مؤلف مسئله التفات را در آن، مورد بررسی و تحقیق قرار داده و موارد آن را كه بسیار است برشمرده است.

مثال از قرآن: مالك یوم الدین. ایاك نعبد (حمد / 4-5) كه جمله نخست به صورت غایب و جمله بعدی به صورت خطاب است.
از جمله مثال‏هایی كه ابن المعتزّ برای التفات آورده این آیه شریفه است: حتی اذا كنتم فی الفلك وجرین بهم بریح طیّبه (یونس / 22) كه در این جا التفات از خطاب به غیبت است.22
ابن ابی الاصبع پس از نقل تعریف و مثال‏های التفات می‏گوید:

«در كتاب عزیز از باب التفات نوعی بسیار جالب آمده كه آن را مثالی در شعر نیافتم و خداوند مرا به یافتن آن نوع راهنمایی نموده و آن عبارت از این است كه متكلم در كلام خود، نخست دو موضوع را بیاورد سپس خبری درباره موضوع اول بیان دارد و آن را رها كند و خبری درباره موضوع دوم بیاورد، آن گاه از خبر درباره موضوع دوم باز گردد و به خبر درباره موضوع اول بپردازد. مانند قول خدای تعالی: «ان الانسان لربه لكنود وانه علی ذلك لشهید (عادیات / 6-8) كه از وصف پروردگار منصرف شده و به وصف انسان پرداخته و گفته است: «وانه لحبّ الخیر لشدید» و این نوع التفات خوب است كه «التفات ضمائر» نامیده شود».23
5 ـ ترصیع
این واژه در لغت به معنای نشاندن جواهر در چیزی مانند تاج یا شمشیر یا عصاست و در اصطلاح بدیعی به آوردن چند جمله در كنار هم كه الفاظ آن قرینه یكدیگر و از لحاظ وزن و حروف رویّ مطابق هم باشد ترصیع گویند.

مثال از قرآن:
انّ الابرار لفی نعیم وانّ الفجار لفی جحیم (انفطار / 13-14)
انّ الینا ایابهم ثم انّ علینا حسابهم (غاشیه / 25-26)
یحیی بن حمزه علوی آیه «ان الابرار لفی نعیم;» را از باب ترصیع نمی‏داند و می‏گوید: «ابرار» با «فجار» مطابق نیست. در حالی كه این مقدار اختلاف در ترصیع قابل اغماض است و می‏بینیم صاحب ترجمان البلاغه برای ترصیع از شعر فارسی این مثال را می‏زند:

زره نگاشته از مشك بر گل بادام24 گره گذاشته از قیر بر صحیفه سیم
در حالی كه «قیر» با «مشك» و «صحیفه سیم» با «گل بادام» مطابقت كامل ندارد.
6 ـ لف و نشر
این صنعت بدین گونه است كه دو یا چند لفظ پشت سر هم گفته می‏شود سپس صفت یا قیدی برای هر كدام از آنها آورده می‏شود كه اگر به ترتیب باشد، لف و نشر مرتب و اگر بدون ترتیب باشد لف و نشر مشوش خوانده می‏شود.

مثال از قرآن:
و من رحمته جعل لكم اللیل والنهار لتسكنوا فیه ولتبتغوا من فضله (قصص / 73).
در این آیه جمله «لتسكنوا» مربوط به «لیل» و جمله «لتبتغوا» مربوط به «نهار» است.
7 ـ تسجیع
و آن به كار بردن سجع در عبارت است، به این صورت كه آخر دو یا چند جمله از نظر حرف رویّ یكسان باشد، همان گونه كه همسانی آخر شعرها را قافیه می‏گویند. این صنعت بیشتر در نثر به كار می‏رود، هر چند در شعر نیز در غیر آخر آن به كار برده می‏شود و آن هنر مضاعفی است.
در قرآن مجید صنعت تسجیع فراوان به كار رفته و آخر آیات معمولاً دارای سجع است، ولی اصطلاحا به سجع قرآن فاصله گفته می‏شود. بعضی از اشاعره گفته‏اند كه در قرآن سجع نیست و آن را ناپسند می‏دارند25 در حالی كه این سخن درست نیست و در قرآن در فواصل آیات آشكارا و به طرز روشنی سجع رعایت شده است. مثال واضح آن این است كه می‏بینیم در سوره طه كه آخر آیات با الف ختم می‏شود، از موسی و هارون به صورت «هارون و موسی» نام برده می‏شود: قالوا آمنّا بربّ هارون وموسی (طه / 70) ولی در سوره شعراء كه آخر آیات با نون ختم می‏شود، موسی قبل از هارون می‏آید: قالوا آمنا برب العالمین. رب موسی و هارون (شعراء / 47-48).
خفاجی پس از رد سخن رمانی و باقلانی كه سجع را عیب می‏دانستند می‏گوید: اگر سجع به این صورت باشد كه لفظ تابع معنی باشد این عین بلاغت است و فواصل هم همین حالت را دارد، و اگر سجع به این صورت باشد كه معنی تابع لفظ باشد یعنی جمله همراه با تكلّف باشد البته این عیب است.26 روشن است كه در سجع یا فواصل آیات هیچ‏گونه تكلفی وجود ندارد و لفظ تابع معنی است.
مثال سجع در قرآن: الرحمن، علم القرآن، خلق الانسان، علّمه البیان، الشمس والقمر بحسبان، والنجم والشجر یسجدان (الرحمن / 1-5).
همچنین مثال‏هایی كه برای ترصیع آوردیم، همگی صنعت تسجیع هم دارند.
8 ـ تصدیر یا ردّ العجز علی الصدر
این صنعت به این صورت است كه واژه‏ای كه در آغاز جمله یا شعر آمده است عینا یا با تفاوت اندكی در آخر آن تكرار شود. به گفته ابن رشیق قیروانی، به كار بردن این صنعت باعث عظمت و شكوفایی و رونق و زیبایی كلام می‏شود.27
مثال از قرآن:

قال انی لعملكم من القالین (شعراء / 168)؛ ولقد استهزی‏ء برسل من قبلك فحاق بالذین سخروا منهم ماكانوا به یستهزءُون (انعام / 10)؛ انظر كیف فضّلنا بعضهم علی بعض وللاخره اكبر درجات واكبر تفضیلا (اسراء / 21)؛ وهب لنا من لدنك رحمه انّك انت الوهّاب (آل عمران / 8).28
9 ـ تكرار حرف

این صنعت چنان است كه یك حرف از میان حروف، چندین بار در جمله تكرار می‏شود و باعث پیدایش موسیقی خاصی در كلام می‏گردد.
مثال از قرآن:

ان احسنتم احسنتم لانفسكم وان اسأتم فلها (اسراء / 7)
كلا اذا بلغت التراقی وقیل من راق وظنّ انه الفراق (قیامت / 26-28)
وعلی امم ممن معك وامم سنمتعهم ثمّ یمسّهم منا عذاب الیم (هود / 48)
فاذكروا اللّه‏َ كذكركم آبائكم (بقره / 200)

10 ـ ابداع
به گفته ابن ابی الاصبع، ابداع آن است كه هر لفظی از الفاظ كلام به تنهایی و به تناسب استعداد كلام و مفاد معنایش، متضمّن یك یا دو بدیع باشد، به گونه‏ای كه در یك بیت یا یك جمله تعدادی از انواع بدیع تحقّق یابد و كلمه‏ای از آن، خالی از یك یا دو نوع بدیع یا بیشتر نباشد.29
نمونه روشن و بارز این صنعت آیه 44 از سوره هود است كه در اوج فصاحت و بلاغت قرار دارد. همان‏گونه كه پیش از این گفتیم در این آیه كه 17 كلمه دارد، به شمارش ابن ابی الاصبع 21 نوع صنعت بدیعی به كار رفته است. البته منظور از بدیع در این جا معنایی است كه متقدمان از آن اراده می‏كردند و شامل بیان هم می‏شود.

متن آیه شریفه چنین است: وقیل یا ارض ابلعی ماءك ویا سماء اقلعی وغیض الماء وقضی الأمر واستوت علی الجودی وقیل بعدا للقوم الظالمین (هود / 44). صنایعی كه در این آیه به كار رفته عبارتند از: مناسبت تام، مطابقت لفظی، استعاره، مجاز، اشاره، ارداف، تمثیل، تعلیل، صحت تقسیم، احتراس، انفصال، مساوات، حسن نسق، ائتلاف، ایجاز، تسهیم، تهذیب، حسن بیان، تمكین، انسجام و ابداع.30
گفته شده كه این آیه فصیح‏ترین آیه قرآن است. البته تمام آیات قرآنی دارای فصاحت و بلاغت آن هم در حد اعجاز هستند، ولی روشن است كه فصاحت و بلاغت آیات با یكدیگر فرق دارد و همان گونه كه قیافه‏های آدمیان در عین حال كه همگی زیبا و موزون هستند دارای تفاوت‏های بسیارند، آیات قرآن نیز، هم از نظر اشتمال بر معارف و هم از نظر علوم بیانی تفاوت‏هایی دارند.
كی بود تبت یدا مانند یا ارض ابلعی در كلام ایزد بی چون كه وحی منزل است

برای دریافت اینجا کلیک کنید

سوالات و نظرات شما

برچسب ها

سایت پروژه word, دانلود پروژه word, سایت پروژه, پروژه دات کام,

آخرین مطالب وبلاگ

نظرات مشتریان

سلام و خسنه نباشید اول بگم که سایت خوب و جامع و با امکانات خیلی خوبی دارید.. مهمتر اینکه کاربر رو بعد از خریدش رها نمیکنید و واقعا پاسخگو هستید. موفق باشید ممنون. امیر

Copyright © 2014 icbc.ir